Irma
Irma
Ik ben blij voor jou, Irma,
dat ze je daar weg hebben gehaald.
Nu kun je weer genezen
en hier ben je veilig.
Maar ik treur om al je lotgenootjes,
die daar nog liggen.
Zij hebben ook recht op zorg,
alleen geen kans door deze oorlog.
Verscheurde dromen
Verscheurde dromen
Jij bent een jongeman met dromen,
en we vinden het gewoon dat zulke dromen uitkomen,
maar onze dromen worden niet verscheurd,
door een wrede werkelijkheid, een oorlog die we niet wilden.
Jouw dromen hebben geen kans,
ze zijn verscheurd door een oorlog,
die zo vele offers vroeg,
en dit is niet je enige offer.
Dag, vaarwel
Dag, vaarwel
Dag, vaarwel. Hoe moet ik het zeggen?
Jij stierf te jong, veel te jong,
te midden van al die ellende,
als een martelaar voor een ideaal.
Bitter bestreden is het ideaal
van één onafhankelijk Bosnië.
De strijd verscheurde het land,
de strijd die doodde jou.
Je wilde niet vluchten,
niet van je ideaal wijken voor geweld.
Zo stierf je ook, te midden van zo velen,
zo velen in deze oorlog. Dag, Vaarwel.
De overval
De overval
Loodgrijs hangt de verstikkende lucht over het dorp.
De stilte wordt slechts doorbroken door een hond,
die jankt, getroffen, niet dodelijk, slechts gewond.
Brandende huizen zijn de stille getuigen van het dorp.
Vanuit de verte ziet men slechts het rosse licht,
van huizen, die na eerst geplunderd te zijn,
nu branden, terwijl soldaten lallen, dronken van de wijn,
uit de kelders gehaald. De horizon is fel verlicht.
Meisjes en vrouwen gillen, door soldaten verkracht,
terwijl kinderen huilen om hun moeder, hun speelgoed,
schreit een vrouw om haar man, maar zij doet
wat een soldaat haar vraagt, toebijt, hij heeft macht.
Bosnië
Bosnië
Mensen lopen over straat,
schichtig, bang voor kogels,
kogels van een wrede oorlog.
Er klinkt een schot,
en mensen duiken weg,
terwijl een kind ligt te huilen,
verstoord in zijn spel.
De moeder schreit
als zij haar kind hoort.
Ze rent, denkt niet aan kogels.
Mensen roepen, schreeuwen,
maar zij hoort ze niet.
Ze hoort alleen haar kind dat lijst.
Dat is wat voor haar geldt.
Dolce et decorum est?
Dolce et decorum est?
De radio spreekt opzwepende taal,
schalt marsen door de lucht.
Zegt dat het zoet is te sterven,
terwijl de oorlogsinvalide vertelt,
over ellende, honger
en bloederige slachtpartijen.
Dr. Karadzic dweept met roem
en imperialistische idealen
van een ‚Groot Servië’
En Sarajevo geeft het verhaal
van verwoestingen, angst
en verscheurde families.